Park Narodowy Kinabalu jest jedną z największych atrakcji malezyjskiego Borneo. To ponad 750 kilometrów kwadratowych dziewiczej, tropikalnej przyrody, niezliczone gatunki roślin i zwierząt, oraz Mount Kinabalu, najwyższa na wyspie góra, dla zdobycia której przyjeżdżają tu każdego roku tysiące turystów. W parku wyznaczonych jest wiele krótszych i dłuższych tras trekkingowych przez dżunglę, można wykąpać się w gorących źródłach, zwiedzić ogród botaniczny albo powspinać się na canopy walks, sznurowych mostach podwieszonych na drzewach na wysokości nawet 40 metrów nad ziemią. Na terenie parku można przenocować w jednym ze schronisk, warto zatrzymać się na przynajmniej jedną noc przed wyprawą na górę.

Mount Kinabalu

Mount Kinabalu sięga 4095 metrów nad poziom morza i jest najwyższą górą Malezji. Technicznie jest bardzo prosta do zdobycia, nie wymaga ani wyjątkowych umiejętności, ani specjalistycznego sprzętu, lecz wejście na szczyt jest dużym wyzwaniem kondycyjnym, nie tylko ze względu na długą i żmudną wspinaczkę, ale również z powodu dużej wysokości nad poziomem morza. Różnica poziomów, między wejściem do parku, a szczytem wynosi 2,5 kilometra.

Wejście na górę wymaga otrzymania pozwolenia, które jest ściśle reglamentowane. Dziennie wydaje się zaledwie około 200 takich pozwoleń i trzeba się o nie starać nawet z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem.

Wejście na Mount Kinabalu

Wejście na szczyt i zejście na dół dla bardzo sprawnej osoby jest możliwe w ciągu jednego dnia i zwykle zajmuje około 11-12 godzin, choć rekordzistom wystarcza nawet 5. W ten sposób nie da się jednak być na górze na czas wschodu słońca, a szczyt bardzo szybko chowa się w chmurach i tylko w we wczesnych godzinach porannych można liczyć na jakiekolwiek widoki.

Większość osób dzieli trasę na dwa dni. Pierwszy dzień, to około sześć godzin wspinaczki do położonego na wysokości 3270 metrów n.p.m. Laban Rata, gdzie można odpocząć i przenocować w schronisku. Warto położyć się spać wcześnie, bo o godzinie 2 w nocy rozpoczyna się drugi dzień wędrówki. Ten odcinek trasy jest dużo trudniejszy, idzie się przy świetle latarek, jest zimno, mokro, a niektóre, bardziej strome fragmenty wymagają wspomagania się linami. Do tego dochodzą efekty przebywania w rozrzedzonym powietrzu na dużej wysokości. Na szczyt dociera się przed godziną 6 rano, w sam raz, żeby zdążyć na spektakularny wschód słońca. Tego samego dnia wszyscy wracają na sam dół, zejście nie jest wcale mniej męczące, niż wejście na górę i zajmuje kolejnych 5 do 7 godzin.

Jak się dostać do Kinabalu?

Park Kinabalu znajduje się w odległości 90 kilometrów (2 godzin podróży autobusem) od Kota Kinabalu oraz 6 godzin podróży z Sandakan.